Haunted Manor

Wejdź ze mną do nawiedzonego dworu... 

Stara szpiczasta brama skrzypi na wietrze. Ktoś pozostawił ją otwartą. Może to zaproszenie?

Półmrok spowija dziedziniec. Chłodny, jesienny wieczór pachnie mokrą ziemią i próchniejącymi liśćmi.

Wiatr przemyka między kamiennymi murami, porywając złoto-brązowe liście.

Wśród martwych pędów róż, które oplatają kamień pamiętający więcej niż czas, zanim zaistniał ten dwór, pozostał maleńki ślad życia. Samotna róża.

Jakim sposobem przeżyła?

W mrokach dziedzińca, jak cień, przemyka błazen. Jego strój dawno stracił swoje barwy, dzwoneczki przy czapce milczą, a przemoknięte buty zapadają się w błoto. Mimo to wciąż przemierza dawno opuszczony plac, jakby na coś czekał.

Może na kolejny występ?

Tylko nie ma już dla kogo występować.

Dwór od dawna stoi pusty. Za jego murami pozostały zamknięte komnaty, zakurzone korytarze i echo kroków, które czasem rozbrzmiewa nocą pod wysokimi sklepieniami.

W najwyższym oknie dworu pojawia się kobieta.

Jej blada postać rozpływa się w mlecznej poświacie. Z twarzy spływają łzy, lecz znikają, zanim spadną. Czasem stoi w długim, pustym korytarzu. Innym razem pochyla się nad tym, co pozostało z dawnego lustra — złoconą ramą, w której nie odbija się już nic.

Kim jest? Może jest duchem tego miejsca?

Z okien dworu rozciąga się widok na niewielki staw. Ciemna tafla pozostaje niemal nieruchoma, choć wiatr porusza trzcinami przy brzegu. Obok stoi stara ławka.

Chyba ktoś bardzo ją lubił.

Tuż przy brzegu, wśród liści, leży bogato zdobiony klucz. Czas pokrył jego piękne zdobienie zieloną patyną.

Haunted Manor

Witchy Vibe

Świece Barokowe